خـُودمــو میزَنــَمـــ بــِـ نـَدونـِستـَنـِشُـــون...

مـَن خـِــیلیـــ ــ وَقتـــِـ ـ ـ از کـَســــی نـاراحـَـتــ ـــ نـِــمیشـَمــ ـــ ...

تـَــمامــ سَختــیشــ ــ یــِ خـَنـــده زُورکیــــِ ...

و شـُونــِــ بـالا اِنداختــَن اَلکیـــِـــ...

خِیلــــی وَقتـــِ خِیلـــی چیــزا رو میـــدونـَمــ ــ و خـُودمــو میزَنــَمـــ بــِـ نـَدونـِستـَنـِشُـــون...

سَخـتیـشــ ـــ یــِ لــَحظــِــ حـَرفــــ عــَوضــ ــ  ــــ کـَردن و بیــــ خیالـــ ـ شُدنـــِـــــ...

خِیلـــــی وَقتــــــِــــ.......

فــَـقط و فـقــَـــط ...!

شـــایَـد آرامــ تــَـر مے شـُـدمــ

فــَـقط و فـقــَـــط ...!

اگــَــــ(!)ـــــر مے فــَـہـمـیـدے

شـِعـــرهـــایـمــ بـــِ هــَـمیـــטּ راحــَـتـے ڪـِ مے خــوانے

نــِـوشـتہ نــَـشـده انــد !!!

نــَـبودنتــــ

روزگــــــار ؛

نــَـبودنتــــ را بــَــرایم دیـڪتـــہ مے ڪُـند ...

و نــُــمره ےِ مــــَــטּ بــاز مے شـود ✘ صفـــــــــــر ✘

هـَـنـــــــوز !!!

نــَـبودنتــــ را یـــاد نــَـگرفــتہ ام ...!

من خیس از یاد توام !

باران بیاید یا نیاید
توباشی یا نباشی
خاطرت باشد یا نباشد
دیگر تنهاییم را با تو هرگز قسمت نمی کنم
و از ته دل به تو می گویم ؛
نا رفیق !
من خیس از یاد توام !

تو بخند به امروز...

لیاقت می خواهد واژه " ما " شدن

لیاقت می خواهد "شریک " شدن

تو خوش باش به همین "با هم " بودن های امروزت

من خوشم به خلوت تنهایی ام

تو بخند به امروز...

من میخندم به فرداهایت..

"من" خسته است!

باید خودم را ببرم خانه
باید ببرم صورتش را بشویم
ببرم دراز بکشد
دل‌داری‌اش بدهم که فکر نکند
بگویم که می‌گذرد که غصه نخورد
باید خودم را ببرم بخوابد
"من" خسته است!

وقــتے قـــــَــرار استــــ

【✿】 بـــاد بـاشـــَــد

یـــــــــا نــَــــــســیــــــــــــــــم

چـــِ فـــَـرقے مے ڪُـنـد (!)

وقــتے قـــــَــرار استــــ

ـہــــَـر چـــِ بـــادا .... بــــــــــــاد !!!
.
.
.
ریـشـــہ اَم بـــر بــــاد رفـتـــــ 【✿】

❀◕ واژه ـہـــا !

❀◕ واژه ـہـــا !

قـــَـــد نــِمے دهــنــــد

ارتـفــاعِ دلتنگـــے ام را ...!

مــــَــטּ فقـــَـط (!)

ســـایــہ ےِ نـــَـبودن تـــــ♥ــــو را

بـــر ســـرِ شــعـر مستــَـدام مے کنـــم ◕❀

احتمال است دیگر ...!

جغرافیا را دوست ندارم ! مرزها را پُررنگ میکند...
تـاریخ را هم ، که خاطره ها را...
احتـمال را دوست دارم...
وقتی که آمار ِتـــو را میگیرم ،
همیشه جایی برای خطا میگذارم بماند..
شاید روزی بخواهی برگردی...

احتمال است دیگر ...!

تـُ قـآیمـ شـُدے ...

تـُ قـآیمـ شـُدے ...

چـِشمـ ڪـِ باز کـَردم، نبـودے

چـند ماه ِ ڪـِ نیـستے ؛

مـ טּ دیگه بــآزے نمے ڪنم ،نـَفسـ ڪــَم آوردمـ .

بــیآ بـیروטּ... !

بی خداحافظی

بعضی وقت ها
بعضی ها
بی صدا
از زندگیَت می روند
بی خداحافظی
......با پای ِ برهنه
روی نوک پا
پاور چین پاور چین...
تا مبادا صدای تق تق كفش هاشان
آگاهت كند از رفتنشان ...............! ܓ✿

آهــــای ...

آهــــای ...

دلـــ آهنیــــِ بی احساس...

حواست باشد پایت را کجا میگذاریــــــ...

قلبـــــِ من آهنیـــ نیستـــــ...

میــــ شکند...

خُــرد میشــود...

و خُردهــ هایـش پایـــــتـــ را زخــــمیــــ میـــکند...

منــــ

نگـــرانـــــِ تـــو هســـتمــــ...

عیبی ندارد،

هیچ چیز بدتر از این نبود كه...

بعد از تو با كسانی بنشینم و ...

بیخودی بگویم" عیبی ندارد، تجربه شد"...!!

خیلی سخته تظاهر...

دلم...

در دلم...

کودکی ست که...

بی تو بودنش را نق میزند ؛

من هیچ!

لااقل بهانه ی او باش. . .!

نباشی ،

دلم که هیچ !

دنیا هم تنگ میشود . . .

***************************

میگویند از تو ننویسم...

در خون من گردهمایی لبخندهای تو برپاست...

این را چه کسی میتواند بفهمد؟؟؟!!

هیچے نمے گویم

کافے ست کسے اسمم را صدا بزند

بعد از اسمم ویرگولے بگذارد !

کمے مکث کند و بگوید : / خوبے / ؟!

آن وقت هیچے نمے گویم و فقط از گریهـ منفجر مے شوم ...

از انتظار خسته ام

چشم هایم درد می کند
از انتظار خسته ام
روحی رنجیده از بی وفایی ها
مرا از درون می شکند
اینجا
جای زندگی نیست
برای این آدمها
آبی آسمان بی معناست
خدای من! تنها بوی بارانت آرامم می کند
آرامم کن!

بے بهانہ...

هربارکہ کودکانہ دست کسے را گرفتم،گـــــم شدم!
.
.
ترس من از گـــــــــــم شدن نیست!!!
.
.
از گرفتن دستے است که بے بهانہ رهایـــــم کند...

نتـــرس ...

نتـــرس . .

اگــــر هم بخـــــواهم از ایـــن دیــــــــوانـه تـر نمیــشوم !

گفـــــته بودم بی تـــو سخــــت میگــــــذرد !

حـــــرفم را پس میگــیرم

بــی تــــــو انگـــــــار اصـلا نمـیگــــــذرد !

شـَــبـــهـــا...

شـَــبـــهـــا
زیــــر دوش آب ســــَـــــــــــرد

رهــــــــــا میکـــنـم بـغـــــض زخـــــمـهــــایــم را
در حالی که هــــمــــــــــه میگویند:

خـــ ـوش به حـــالــَــش ...
چه زود فـَـــــــــرامــــــوش کــَـرد!

نمی دانم چرا...

 نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
 مثل آسمانی که امشب می بارد....
 و اینک باران
 بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
 و چشمانم را نوازش می دهد
 تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

شبـــــــیه مه

شبـــــــیه مه شده بـــــــــودی

نه میــــــــشد در آغوشت گرفــــــت

و نه آنســـــــــــوی تو را دیـــــــد

تنـــــــــــــها میشد در تـــــو گم شد

که شـــــــدم...

خسته ام...

خسته ام

از جنس قلابیِ آدم ها

هـــی فلانــــــــــی!

راهت را بگیــر و برو ...

حوالـــــــــــــــی ما توقف ممنوع است!

حرف ها ...

یک حرف......

یک زمستان آدم را.......

گرم نگه می دارد ...

......و گاه یک حرف ......

یک عمر آدم را....... .

.......سرد می کند!

حرف ها چه کارها که نمی کنند....

تو اما،

تمام شعرهای عاشقانه جهان

شبیه توأند!

تو اما،

پشت استعاره ای ایستاده ای

که به ذهن هیچ شاعری

...

نخواهد رسید...

سر به سرم نگذارید

دوست دارم بروم سر به سرم نگذارید.....

گریه ام را به حساب سفرم نگذارید

دوست دارم كه به پابوسی باران بروم.....